Mümin her hâlükârda hayır içindedir; canı çekilip alınırken bile Allah'a hamdeder.

İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) küçük bir kızı can çekişirken Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu alıp göğsüne bastırdı, sonra elini üzerine koydu. Kız, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) önünde ruhunu teslim etti. Ümmü Eymen ağladı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona “Ey Ümmü Eymen! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındayken ağlıyor musun?” buyurdu. Ümmü Eymen “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ağlarken ben niye ağlamayayım?” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Ben (bağırarak) ağlamıyorum; bu bir merhamettir” buyurdu. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Mümin her hâlükârda hayır içindedir; canı iki yanının arasından çekilip alınırken bile Allah'a (azze ve celle) hamdeder.”