Melekler kaldırılıncaya kadar kanatlarıyla onu gölgelemeye devam etti.

Câbir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Uhud günü babam, organları kesilmiş olarak getirildi ve bir örtüyle örtülmüş hâlde Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) önüne kondu. Ben (yüzünü) açmak istiyordum, kavmim beni engelledi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) emretti, (cenaze) kaldırıldı. Kaldırılınca ağlayan bir kadının sesini işitti ve “Bu kim?” diye sordu. “Bu Amr'ın kızı -ya da Amr'ın kız kardeşi-” dediler. “Ağlamasın -ya da niçin ağlıyor?- Melekler kaldırılıncaya kadar kanatlarıyla onu gölgelemeye devam etti” buyurdu.