Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Abdurrahman b. Avf'ın eşi ve Zeyneb bint Cahş'ın kız kardeşi Ümmü Habîbe bint Cahş istihâze gördü. Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) fetva istedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona şöyle buyurdu: “Bu hayız değildir. Bu bir damardır. Hayız sona erdiğinde guslet ve namaz kıl. Hayız geldiğinde ise onun için namazı bırak.” Âişe dedi ki: Ümmü Habîbe her namaz için gusleder ve namaz kılardı. Bazen, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında bulunan kız kardeşi Zeyneb'in odasındaki bir leğende guslederdi. Öyle ki kanın kırmızısı suyun yüzüne çıkardı. Sonra çıkar, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte namaz kılardı. Bu, onu namazdan alıkoymazdı.
Sünen-i Nesâî 204, Kitap 1, Hadis 205