Berâ b. Âzib (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Onlardan biri akşam yemeğini yemeden uyursa, o gece ve ertesi gün güneş batıncaya kadar bir şey yemesi ve içmesi helal olmazdı. Nihayet şu âyet indi: “Yiyin, için...” ifadesinden “...siyah iplikten” ifadesine kadar (Bakara 2/187). (Berâ) dedi ki: Bu âyet Ebû Kays b. Amr hakkında indi. O, oruçlu olarak akşamdan sonra ailesinin yanına geldi ve “Yiyecek bir şey var mı?” dedi. Hanımı “Yanımızda bir şey yok; fakat çıkıp sana akşam yemeği arayayım” dedi. Kadın çıktı; o da başını koyup uyudu. Kadın döndüğünde onu uyurken buldu ve uyandırdı; ama o bir şey yemedi. Geceyi öyle geçirdi ve oruçlu olarak sabahladı. Gün yarılanınca bayıldı. Bu, söz konusu âyet inmeden önceydi; Allah onu bunun hakkında indirdi.
Sünen-i Nesâî 2168, Kitap 22, Hadis 79