Kim zekâtı vermekten kaçınırsa, biz onu ve devesinin yarısını alırız.

Behz b. Hakîm'in dedesi Muâviye b. Hayde (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Otlayan her devede, her kırk deve için bir bint-i lebûn vardır. Deve (zekât) hesabından ayrılmaz. Kim onu sevap umarak verirse ecri kendisinedir. Kim vermekten kaçınırsa, biz onu ve devesinin yarısını alırız; (bu) Rabbimizin kesin hükümlerinden bir hükümdür. Muhammed'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ailesine ondan hiçbir şey helal değildir.”