Abdullah b. es-Sa'dî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. es-Sa'dî'nin anlattığına göre o, Ömer b. el-Hattâb'ın hilafeti döneminde onun yanına geldi. Ömer, “Senin insanların işlerinden bazılarını üstlendiğin, sana ücret verildiğinde de bundan hoşlanmadığın bana haber verilmedi mi?” dedi. (Abdullah) dedi ki: Ben, “Evet” dedim. Ömer, “Bununla neyi amaçlıyorsun?” dedi. “Benim atlarım ve kölelerim var, durumum da iyidir. Çalışmamın Müslümanlara sadaka olmasını istiyorum” dedim. Ömer şöyle dedi: “Öyle yapma! Ben de senin istediğini istemiştim. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bana bağış verirdi, ben de ‘Onu, buna benden daha muhtaç olana ver’ derdim. Nihayet bir defasında bana mal verdi; ben yine ‘Onu, buna benden daha muhtaç olana ver’ dedim. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: ‘Onu al; malına kat ve sadaka olarak ver. Bu maldan, sen göz dikmeden ve istemeden sana geleni al; böyle olmayana gönlünü bağlama.’”
Sünen-i Nesâî 2607, Kitap 23, Hadis 173