Urve b. ez-Zübeyr şöyle rivayet etti:
Âişe'ye, Allah'ın (azze ve celle) “...onları tavaf etmesinde kendisine bir günah yoktur” sözünü sordum ve “Vallahi, Safâ ile Merve'yi tavaf etmemekte kimseye bir günah yoktur” dedim. Âişe şöyle dedi: “Ne kötü söyledin, ey kız kardeşimin oğlu! Bu âyet senin yorumladığın gibi olsaydı, ‘Onları tavaf etmemesinde kendisine bir günah yoktur’ şeklinde olurdu. Fakat bu âyet, Müslüman olmadan önce, Müşellel denilen yerde taptıkları azgın put Menât için ihrama giren Ensâr hakkında indi. Onun için ihrama giren kimse Safâ ile Merve'yi tavaf etmekten çekinirdi. Bunu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) sorduklarında Allah (azze ve celle) şu âyeti indirdi: ”Şüphesiz Safâ ile Merve Allah'ın nişanelerindendir. Kim Beyt'i hac veya umre maksadıyla ziyaret ederse, onları tavaf etmesinde kendisine bir günah yoktur“ (Bakara 2/158). Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bu ikisi arasında tavafı (sa'yi) sünnet kıldı. Artık hiç kimsenin onları tavaf etmeyi terk etmesi doğru olmaz.”
Sünen-i Nesâî 2968, Kitap 24, Hadis 351