Sâlim b. Abdullah şöyle rivayet etti:
Abdülmelik b. Mervân, Haccâc b. Yûsuf'a hac işinde İbn Ömer'e muhalefet etmemesini emreden bir mektup yazdı. Arafat günü olunca, güneş zevale erdiği sırada İbn Ömer onun yanına geldi, ben de onunla birlikteydim. Çadırının yanında “Bu adam nerede?” diye seslendi. Haccâc, üzerinde aspurla boyanmış bir örtü olduğu hâlde yanına çıktı ve ona “Ne oldu, ey Ebû Abdurrahmân?” dedi. İbn Ömer “Sünnete uymak istiyorsan (vakfeye) gitme vakti” dedi. Haccâc ona “Bu saatte mi?” dedi. “Evet” dedi. Haccâc “Üzerime su dökeyim (yıkanayım), sonra yanına çıkayım” dedi. İbn Ömer çıkıncaya kadar onu bekledi. Sonra Haccâc benimle babamın arasında yürüdü. Ona “Sünnete uymak istiyorsan hutbeyi kısa tut ve vakfeyi erken yap” dedim. Bunu ondan duymak için İbn Ömer'e bakmaya başladı. İbn Ömer bunu görünce “Doğru söyledi” dedi.
Sünen-i Nesâî 3005, Kitap 24, Hadis 388