Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ureyne'den bazı bedevîler Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldiler ve Müslüman oldular. Medine'nin havası onlara yaramadı; renkleri sarardı, karınları şişti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onları kendi sağmal develerine gönderdi ve iyileşinceye kadar sütlerinden ve sidiklerinden içmelerini emretti. Çobanlarını öldürüp develeri sürüp götürdüler. Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) peşlerine adam gönderdi. Getirildiler. Elleri ve ayakları kesildi, gözleri kızgın çiviyle dağlandı. Müminlerin emîri Abdülmelik, bu hadisi kendisine anlatırken Enes'e: “Küfürden dolayı mı, yoksa bir günahtan dolayı mı?” dedi. (Enes:) “Küfürden dolayı” dedi.
Ebû Abdurrahmân (en-Nesâî) dedi ki: Bu hadiste Yahyâ'dan, o da Enes'ten diye rivayet edenin Talha'dan başkasını bilmiyoruz. Bana göre doğru olan –yüce Allah daha iyi bilir– Yahyâ'nın bunu Saîd b. el-Müseyyeb'den mürsel olarak rivayet etmesidir.
Sünen-i Nesâî 306, Kitap 1, Hadis 307