Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ebû Bekir onlarla savaşmak için (ordu) toplayınca Ömer şöyle dedi: “Ey Ebû Bekir! İnsanlarla nasıl savaşırsın? Oysa Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştu: 'İnsanlarla, Lâ ilâhe illallah deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. Bunu söylediklerinde, hakkı hariç kanlarını ve mallarını benden korumuş olurlar.'” Ebû Bekir (radıyallahu anh) şöyle dedi: “Namaz ile zekâtın arasını ayıranlarla mutlaka savaşacağım. Vallahi, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) verdikleri bir oğlağı bile benden esirgeseler, onu vermedikleri için onlarla savaşırım.” Ömer (radıyallahu anh) dedi ki: Vallahi, Allah'ın (teâlâ) Ebû Bekir'in göğsünü onlarla savaşmaya açtığını gördüm ve bunun hak olduğunu anladım.
Sünen-i Nesâî 3093, Kitap 25, Hadis 9