Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) vefat edince Araplar dinden döndü. Ömer, “Ey Ebû Bekir! Araplarla nasıl savaşırsın?” dedi. Ebû Bekir (radıyallahu anh) şöyle dedi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ancak şöyle buyurdu: 'İnsanlarla, Allah'tan başka ilah olmadığına ve benim Allah'ın Resûlü olduğuma şahitlik edinceye, namazı kılıp zekâtı verinceye kadar savaşmakla emrolundum.' Vallahi, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) verdikleri şeylerden bir oğlağı bile benden esirgeseler, bunun için onlarla savaşırım.” Ömer (radıyallahu anh) dedi ki: Ebû Bekir'in görüşünün (savaşa) açıldığını görünce bunun hak olduğunu anladım.
Ebû Abdurrahmân (en-Nesâî) dedi ki: İmrân el-Kattân hadiste kuvvetli değildir; bu hadis hatadır. Doğrusu bundan önceki, Zührî'nin Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe'den, onun da Ebû Hüreyre'den rivayet ettiği hadistir.
Sünen-i Nesâî 3094, Kitap 25, Hadis 10