Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Mervân b. el-Hakem'i oturur hâlde gördüm; gelip yanına oturdum. Bize, Zeyd b. Sâbit'in kendisine şunu anlattığını haber verdi: Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) “Müminlerden (evlerinde) oturanlarla Allah yolunda cihad edenler bir olmaz” (Nisâ 4/95) âyeti indirildi. O, âyeti bana yazdırırken İbn Ümmü Mektûm geldi ve “Ey Allah'ın Resûlü! Cihada gücüm yetseydi cihad ederdim” dedi. Bunun üzerine Allah (azze ve celle) (vahiy) indirdi; o sırada (Resûlullah'ın) uyluğu benim uyluğumun üzerindeydi; öyle ağırlaştı ki uyluğumun ezileceğini sandım. Sonra (vahiy hâli) ondan açıldı: “...özür sahipleri hariç” (Nisâ 4/95).
Ebû Abdurrahmân (en-Nesâî) dedi ki: Bu Abdurrahmân b. İshâk'ta bir sakınca yoktur. Kendisinden Ali b. Müshir, Ebû Muâviye ve Abdülvâhid b. Ziyâd'ın rivayet ettiği, Nu'mân b. Sa'd'dan rivayette bulunan Abdurrahmân b. İshâk ise güvenilir değildir.
Sünen-i Nesâî 3099, Kitap 25, Hadis 15