Ammâr b. Yâsir (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Ülâtü'l-Ceyş'te gecenin sonunda konakladı. Yanında hanımı Âişe vardı. Âişe'nin Zifâr akiki gerdanlığı koptu. İnsanlar o gerdanlığı aramak için alıkonuldu; fecir aydınlanıncaya kadar beklediler. İnsanların yanında su yoktu. Ebû Bekir ona öfkelendi ve: “İnsanları alıkoydun, yanlarında su da yok” dedi. Bunun üzerine Allah (azze ve celle) temiz toprakla teyemmüm ruhsatını indirdi. (Ammâr) dedi ki: Müslümanlar Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte kalktılar, elleriyle yere vurdular, sonra ellerini kaldırdılar ve topraktan hiçbir şey silkmediler. Onlarla yüzlerini ve omuzlara kadar kollarını, ellerinin iç yüzünden koltuk altlarına kadar meshettiler.
Sünen-i Nesâî 314, Kitap 1, Hadis 315