Muâviye malı olmayan bir delikanlıdır; sen Üsâme b. Zeyd ile evlen.

Fâtıma bt. Kays (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Ebû Seleme b. Abdurrahman ile Muhammed b. Abdurrahman b. Sevbân, Fâtıma bt. Kays'a başından geçeni sordular. O şöyle dedi: Kocam beni üç talâkla boşadı. (Vekili aracılığıyla) bana içinde kusur bulunan bir yiyecek gönderiyordu. “Vallahi nafaka ve mesken hakkım varsa onları mutlaka isteyeceğim, bunu kabul etmeyeceğim” dedim. Vekil “Senin için ne mesken ne de nafaka vardır” dedi. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip bunu ona anlattım. “Senin için ne mesken ne de nafaka vardır. Falan kadının yanında iddet bekle” buyurdu. —O kadının yanına ashabı gelip giderdi.— Sonra şöyle buyurdu: “İbn Ümmü Mektûm'un yanında iddet bekle; çünkü o âmâdır. İddetin bitince bana haber ver.” İddetim bitince ona haber verdim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Seni kim istedi?” diye sordu. “Muâviye ve Kureyş'ten başka bir adam” dedim. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Muâviye'ye gelince, o Kureyş gençlerinden malı mülkü olmayan bir delikanlıdır. Diğerine gelince, o kötü huylu bir adamdır, onda hayır yoktur. Fakat sen Üsâme b. Zeyd ile evlen.” (Fâtıma) dedi ki: “Bundan hoşlanmadım.” (Resûlullah) bunu ona üç kez söyledi; o da onunla evlendi.