Allah'ın Kitabı'nda olmayan her şart bâtıldır; yüz şart olsa bile.

Kaynak
Sünen-i Nesâî 3451, Kitap 27, Hadis 63
Sahih
Türkçe meal

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Berîre, her yıl bir ukıyye olmak üzere dokuz ukıyyeye kendisi için kitâbet (bedel karşılığı azat) anlaşması yaptı. Yardım istemek için Âişe'ye geldi. Âişe “Hayır; ancak (bedeli) onlara tek seferde sayıp vermemi ve velânın bana ait olmasını kabul ederlerse olur” dedi. Berîre gidip bu konuda sahipleriyle konuştu; onlar velânın kendilerine ait olması dışında (bir şeyi) kabul etmediler. Bunun üzerine Âişe'ye geldi; o sırada Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de geldi. Berîre, sahiplerinin söylediğini Âişe'ye söyledi. Âişe “Hayır, vallahi! O hâlde velâ bana ait olmadıkça olmaz” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Bu nedir?” buyurdu. Âişe “Ey Allah'ın Resûlü! Berîre kitâbet bedeli için benden yardım istemeye geldi. Ben de ‘Hayır; ancak onlara tek seferde sayıp vermemi ve velânın bana ait olmasını kabul ederlerse olur’ dedim. O da bunu sahiplerine söyledi; onlar velânın kendilerine ait olması dışında kabul etmediler” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Onu satın al ve velâyı onlara şart koş; çünkü velâ azat edenindir” buyurdu. Sonra kalkıp insanlara hutbe verdi; Allah'a hamd ve senâ etti, sonra şöyle buyurdu: “Bazı kimselere ne oluyor ki Allah'ın (azze ve celle) Kitabı'nda olmayan şartlar koşuyorlar! ‘Falanı azat et, velâ benim olsun’ diyorlar. Allah'ın (azze ve celle) Kitabı daha haklı, Allah'ın şartı daha sağlamdır. Allah'ın Kitabı'nda olmayan her şart bâtıldır; yüz şart olsa bile.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu kocası konusunda muhayyer bıraktı; kocası köleydi. Berîre kendini seçti. Urve dedi ki: Eğer kocası hür olsaydı Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu muhayyer bırakmazdı.

Sünen-i Nesâî 3451, Kitap 27, Hadis 63

Arapça metin
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَاتَبَتْ بَرِيرَةُ عَلَى نَفْسِهَا بِتِسْعِ أَوَاقٍ فِي كُلِّ سَنَةٍ بِأُوقِيَّةٍ فَأَتَتْ عَائِشَةَ تَسْتَعِينُهَا فَقَالَتْ لاَ إِلاَّ أَنْ يَشَاءُوا أَنْ أَعُدَّهَا لَهُمْ عَدَّةً وَاحِدَةً وَيَكُونُ الْوَلاَءُ لِي . فَذَهَبَتْ بَرِيرَةُ فَكَلَّمَتْ فِي ذَلِكَ أَهْلَهَا فَأَبَوْا عَلَيْهَا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ الْوَلاَءُ لَهُمْ فَجَاءَتْ إِلَى عَائِشَةَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَتْ لَهَا مَا قَالَ أَهْلُهَا فَقَالَتْ لاَهَا اللَّهِ إِذًا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ الْوَلاَءُ لِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا هَذَا " . فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَرِيرَةَ أَتَتْنِي تَسْتَعِينُ بِي عَلَى كِتَابَتِهَا فَقُلْتُ لاَ إِلاَّ أَنْ يَشَاءُوا أَنْ أَعُدَّهَا لَهُمْ عَدَّةً وَاحِدَةً وَيَكُونُ الْوَلاَءُ لِي فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لأَهْلِهَا فَأَبَوْا عَلَيْهَا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ الْوَلاَءُ لَهُمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ابْتَاعِيهَا وَاشْتَرِطِي لَهُمُ الْوَلاَءَ فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " . ثُمَّ قَامَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُونَ أَعْتِقْ فُلاَنًا وَالْوَلاَءُ لِي كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَحَقُّ وَشَرْطُ اللَّهِ أَوْثَقُ وَكُلُّ شَرْطٍ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَهُوَ بَاطِلٌ وَإِنْ كَانَ مِائَةَ شَرْطٍ " . فَخَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ زَوْجِهَا وَكَانَ عَبْدًا فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا . قَالَ عُرْوَةُ فَلَوْ كَانَ حُرًّا مَا خَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .

Hata bildir

Sünen-i Nesâî 3451 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü