İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
(Ebû Ya'fûr dedi ki: Ebu'd-Duhâ'nın yanında ayın kaç gün olduğunu konuştuk; kimimiz otuz, kimimiz yirmi dokuz dedi. Ebu'd-Duhâ, İbn Abbâs'ın kendilerine şöyle anlattığını söyledi:) Bir gün sabahladığımızda Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımları ağlıyordu; her birinin yanında ailesi vardı. Mescide girdim; insanlarla dolu idi. Ömer (radıyallahu anh) geldi ve Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına çıktı; o, bir üst odasındaydı. Selam verdi, kimse cevap vermedi. Sonra selam verdi, kimse cevap vermedi. Sonra (yine) selam verdi, kimse cevap vermedi. Bunun üzerine dönüp Bilâl'e seslendi. (Sonra) Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına girdi ve “Hanımlarını boşadın mı?” dedi. “Hayır, fakat onlardan bir ay uzak durmaya yemin (îlâ) ettim” buyurdu. Yirmi dokuz gün kaldı, sonra indi ve hanımlarının yanına girdi.
Sünen-i Nesâî 3455, Kitap 27, Hadis 67