Amra bint Abdurrahmân, Habîbe bint Sehl'den şöyle rivayet etti:
Habîbe, Sâbit b. Kays b. Şemmâs'ın nikâhı altındaydı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sabah namazına çıktı ve alacakaranlıkta kapısının yanında Habîbe bint Sehl'i buldu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Bu kim?” buyurdu. “Ben Habîbe bint Sehl'im, ey Allah'ın Resûlü” dedi. “Neyin var?” buyurdu. Kocası hakkında “Ya ben ya Sâbit b. Kays (bir arada olamayız)” dedi. Sâbit b. Kays gelince Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona “İşte Habîbe bint Sehl; Allah'ın dilediği şeyleri anlattı” buyurdu. Habîbe “Ey Allah'ın Resûlü! Onun bana verdiği her şey yanımdadır” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Sâbit'e “Ondan al” buyurdu. O da ondan aldı; Habîbe de ailesinin yanında kaldı.
Sünen-i Nesâî 3462, Kitap 27, Hadis 74