Kişi, hayâsızlık gördüğünü iddia etmedikçe kendi döşeğinde doğan çocuğu nefyedemez.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Biz Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındayken bir adam kalkıp “Ey Allah'ın Resûlü! Benim siyah bir oğlum doğdu” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Bu nasıl oldu?” buyurdu. “Bilmiyorum” dedi. “Develerin var mı?” buyurdu. “Evet” dedi. “Renkleri nedir?” buyurdu. “Kızıl” dedi. “İçlerinde boz renkli bir deve var mı?” buyurdu. “İçlerinde boz develer var” dedi. “Peki bu nasıl oldu?” buyurdu. “Bilmiyorum, ey Allah'ın Resûlü; meğer ki onu bir damar çekmiş olsun” dedi. “Bunu da belki bir damar çekmiştir” buyurdu. Bundan dolayı Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şu hükmü verdi: Bir adamın, kendi döşeğinde doğan çocuğu nefyetmesi caiz değildir; ancak bir hayâsızlık gördüğünü iddia ederse (başka).