Ömer, iki şahit getirilmedikçe bir kadının sözü için Allah'ın Kitabı'nı bırakmayacaklarını söyledi.

Fâtıma bt. Kays (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Kocam beni boşadı, ben de taşınmak istedim. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldim. Buyurdu ki: “Amcanın oğlu Amr İbn Ümmü Mektûm'un evine taşın ve iddetini orada bekle.” (Bunun üzerine) Esved ona (Şa'bî'ye) çakıl taşı attı ve “Yazık sana! Neden böyle bir fetva veriyorsun?” dedi. Ömer şöyle demişti: “Eğer bunu Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işittiklerine şahitlik edecek iki şahit getirirsen (kabul ederiz); yoksa bir kadının sözü için Allah'ın Kitabı'nı bırakmayız: ‘Onları evlerinden çıkarmayın, kendileri de çıkmasınlar; ancak apaçık bir hayâsızlık yapmaları müstesnâ’ (Talâk 65/1).”