Amr b. Şuayb, babası aracılığıyla dedesinden şöyle rivayet etti:
Bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip dedi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Benim (avcılık için) eğitilmiş köpeklerim var; onlar hakkında bana fetva ver.” Şöyle buyurdu: “Köpeklerinin senin için tuttuğunu ye.” “Öldürseler de mi?” dedim. “Öldürseler de.” buyurdu. (Adam) “Yayım hakkında bana fetva ver.” dedi. Şöyle buyurdu: “Okunun sana getirdiğini ye.” “Gözümden kaybolsa da mı?” dedi. Şöyle buyurdu: “Gözünden kaybolsa da; üzerinde kendi okundan başka bir okun izini bulmadıkça yahut onu bozulmuş bulmadıkça.” Yani kokmuş.
İbn Sevâ dedi ki: Bunu Ebû Mâlik Ubeydullah b. el-Ahnes'ten de işittim; o Amr b. Şuayb'dan, o babasından, o dedesinden, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet etti.
Sünen-i Nesâî 4296, Kitap 42, Hadis 34