Talha b. Ubeydullah (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Necid halkından, saçı başı dağınık bir adam Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi. Sesinin uğultusunu işitiyor, fakat ne dediğini anlamıyorduk. Nihayet yaklaştı; bir de baktık ki İslâm'ı soruyor. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Gündüz ve gecede beş namaz” buyurdu. Adam: “Bunlardan başka bana (farz) bir şey var mı?” dedi. “Hayır; ancak gönüllü olarak kılarsan o başka” buyurdu. “Bir de ramazan ayı orucu” buyurdu. Adam: “Bundan başka bana bir şey var mı?” dedi. “Hayır; ancak gönüllü olarak tutarsan o başka” buyurdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona zekâtı da zikretti. Adam: “Bundan başka bana bir şey var mı?” dedi. “Hayır; ancak gönüllü olarak verirsen o başka” buyurdu. Adam “Allah'a yemin olsun ki buna ne bir şey ekleyeceğim ne de ondan bir şey eksilteceğim” diyerek dönüp gitti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Doğru söylüyorsa kurtuluşa erdi” buyurdu.
Sünen-i Nesâî 458, Kitap 5, Hadis 11