Önce kendinden başla; artarsa ailene, ailenden de artarsa akrabana harca

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Uzre oğullarından bir adam, kölesini ölümünden sonra hür olmak üzere azat etti (müdebber yaptı). Bu, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştı. “Ondan başka malın var mı?” diye sordu. Adam: “Hayır.” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu benden kim satın alır?” dedi. Nuaym b. Abdullah el-Adevî onu sekiz yüz dirheme satın aldı. Parayı Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) getirdi, o da onu (adama) verdi. Sonra şöyle buyurdu: “Önce kendinden başla, kendine harca. Bir şey artarsa ailene; ailenden bir şey artarsa akrabana; akrabandan da bir şey artarsa şöyle, şöyle ve şöyle.” Yani önündekilere, sağındakilere ve solundakilere demek istiyordu.