Biriniz fakir ise önce kendinden başlasın, artarsa ailesine harcasın

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Ensâr'dan Ebû Mezkûr denilen bir adam, Ya'kûb denilen kölesini ölümünden sonra hür olmak üzere azat etti; ondan başka malı da yoktu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu çağırttı ve: “Onu kim satın alır?” dedi. Nuaym b. Abdullah onu sekiz yüz dirheme satın aldı. (Resûlullah) parayı (sahibine) verdi ve şöyle buyurdu: “Biriniz fakir ise önce kendinden başlasın. Artan olursa ailesine, yine artan olursa akrabasına -veya yakınlarına-, yine artan olursa şuraya buraya (harcasın).”