Resûlullah kanının boşa gitmesini istemedi ve diyetini sadaka develerinden yüz deve olarak ödedi

Sehl b. Ebû Hasme (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Kavminden bir grup Hayber'e gitti ve orada dağıldılar. Derken içlerinden birini öldürülmüş olarak buldular. Onu yanlarında buldukları kimselere: “Adamımızı siz öldürdünüz” dediler. Onlar: “Onu biz öldürmedik, bir katil de bilmiyoruz” dediler. Bunun üzerine Allah'ın Peygamberi'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip: “Ey Allah'ın Peygamberi! Hayber'e gittik ve içimizden birini öldürülmüş olarak bulduk” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Büyüğü, büyüğü!” buyurdu. Sonra onlara: “Öldüren kimse aleyhine delil getirin” buyurdu. “Bizim delilimiz yok” dediler. “O hâlde onlar size yemin eder” buyurdu. “Yahudilerin yeminlerine razı olmayız” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun kanının boşa gitmesini istemedi ve onun diyetini sadaka develerinden yüz deve olarak ödedi.

Amr b. Şuayb onlara muhalefet etti.