Vâil b. Hucr (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Maktulün velisi katili bir kayışla çekerek getirdiği sırada Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında bulundum. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) maktulün velisine: “Affeder misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. “Diyet alır mısın?” buyurdu. “Hayır” dedi. “O hâlde onu öldürecek misin?” buyurdu. “Evet” dedi. “Onu götür” buyurdu. Onu götürüp yanından ayrılınca onu çağırdı ve ona: “Affeder misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. “Diyet alır mısın?” buyurdu. “Hayır” dedi. “O hâlde onu öldürecek misin?” buyurdu. “Evet” dedi. “Onu götür” buyurdu. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bak, eğer onu affedersen o, kendi günahını ve arkadaşının günahını yüklenip döner” buyurdu. O da onu affedip bıraktı. Ben onu kayışını sürüklerken gördüm.
Sünen-i Nesâî 4724, Kitap 45, Hadis 19