Git; eğer onu öldürürsen sen de onun gibi olursun

Vâil b. Hucr (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında oturuyordum. Bir adam geldi –(getirdiği kişinin) boynunda bir kayış vardı– ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Bu adamla kardeşim bir kuyu kazıyorlardı. Bu, kazmayı kaldırıp arkadaşının başına vurdu ve onu öldürdü” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu affet” buyurdu. Adam kabul etmedi ve: “Ey Allah'ın Peygamberi! Bu adamla kardeşim bir kuyu kazıyorlardı; bu, kazmayı kaldırıp arkadaşının başına vurdu ve onu öldürdü” dedi. “Onu affet” buyurdu. Yine kabul etmedi. Sonra kalkıp: “Ey Allah'ın Resûlü! Bu adamla kardeşim bir kuyu kazıyorlardı; bu, kazmayı kaldırıp –(râvi) sanırım şöyle dedi– arkadaşının başına vurdu ve onu öldürdü” dedi. “Onu affet” buyurdu. Kabul etmedi. “Git; eğer onu öldürürsen sen de onun gibi olursun” buyurdu. Adam onu alıp çıktı ve uzaklaştı. Biz ona: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ne dediğini duymuyor musun?” diye seslendik. Geri dönüp: “Onu öldürürsem onun gibi mi olurum?” dedi. “Evet, affet” buyurdu. Bunun üzerine (katil) kayışını sürükleyerek çıktı ve sonunda gözümüzden kayboldu.