Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
İsrâiloğulları arasında kısas vardı, diyet yoktu. Bunun üzerine Allah (azze ve celle) şu âyeti indirdi: “Öldürülenler hakkında size kısas farz kılındı: Hüre hür, köleye köle, kadına kadın...” “...Kime kardeşi tarafından bir şey bağışlanırsa, artık örfe uygun olarak (diyetin) takibi ve ona güzellikle ödenmesi gerekir” sözüne kadar. Af, kasten öldürmede diyeti kabul etmektir. “Örfe uygun takip”: Bu (diyet alacak kişi) onu örfe uygun şekilde takip eder; “güzellikle ödeme”: Bu da (katil) onu güzellikle öder. “Bu, Rabbinizden bir hafifletme ve rahmettir.” (Bakara 2/178) Yani sizden öncekilere farz kılınana göre (bir hafifletmedir); o yalnızca kısastı, diyet değildi.
Sünen-i Nesâî 4781, Kitap 45, Hadis 76