Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Hüzeyl'den iki kadın kavga etti. Biri diğerine taş attı -ravi bu anlama gelen bir kelime söyledi- ve onu da karnındakini de öldürdü. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) davalaştılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ceninin diyetinin bir köle veya cariyeden ibaret bir gurre olduğuna, kadının diyetinin de (öldürenin) âkılesine ait olduğuna hükmetti; (öldürülen kadına) çocuğunu ve onlarla birlikte olanları mirasçı kıldı. Hamel b. Mâlik b. en-Nâbiğa el-Hüzelî: “Ey Allah'ın Resûlü! İçmemiş, yememiş, konuşmamış, ses çıkarmamış birinin tazminatını nasıl öderim? Böylesinin kanı heder olur” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu ancak kâhinlerin kardeşlerindendir” buyurdu. (Bunu) yaptığı seci yüzünden (söyledi).
Sünen-i Nesâî 4818, Kitap 45, Hadis 113