Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında, Fetih gazvesinde bir kadın hırsızlık yaptı ve Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) getirildi. Üsâme b. Zeyd onun hakkında onunla konuştu. Onunla konuşunca Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yüzünün rengi değişti ve Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Allah'ın hadlerinden biri hakkında şefaat mi ediyorsun?” buyurdu. Üsâme ona: “Benim için istiğfar et, ey Allah'ın Resûlü!” dedi. Akşam olunca Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kalktı, Allah'a (azze ve celle) lâyık olduğu şekilde hamd ü senada bulundu, sonra şöyle buyurdu: “Bundan sonra: Sizden öncekiler ancak şu yüzden helak oldu: İçlerinden şerefli biri çaldığında onu bırakırlar, zayıf biri çaldığında ona haddi uygularlardı.” Sonra şöyle buyurdu: “Canım elinde olana yemin ederim ki, Fâtıma bint Muhammed çalmış olsaydı elini keserdim.”
Sünen-i Nesâî 4902, Kitap 46, Hadis 33