Sehl b. Sa'd es-Sâidî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ensar'dan iki kabile arasında bir tartışma çıktı; sonunda birbirlerine taş attılar. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) aralarını düzeltmek için gitti. Namaz vakti geldi; Bilâl ezan okudu ve Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) beklendi. (Peygamber) gecikince (Bilâl) kamet getirdi ve Ebû Bekir (radıyallahu anh) öne geçti. Ebû Bekir insanlara namaz kıldırırken Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi. İnsanlar onu görünce el çırptılar —Ebû Bekir namazda etrafına bakmazdı—. El çırpmalarını işitince dönüp baktı; bir de ne görsün, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)! Geri çekilmek istedi. (Peygamber) ona “Yerinde dur.” diye işaret etti. Ebû Bekir (radıyallahu anh) —yani ellerini— kaldırdı, sonra geri geri çekildi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) öne geçip namazı kıldırdı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namazı bitirince: “Yerinde durmaktan seni ne alıkoydu?” buyurdu. (Ebû Bekir): “Allah, Ebû Kuhâfe'nin oğlunu Peygamberi'nin önünde (imamlık yaparken) görecek değildir.” dedi. Sonra (Peygamber) insanlara yönelip şöyle buyurdu: “Size ne oluyor ki namazınızda bir şey olunca el çırpıyorsunuz? Bu ancak kadınlar içindir. Namazında kendisine bir şey olan kimse ‘Sübhânallah’ desin.”
Sünen-i Nesâî 5413, Kitap 49, Hadis 35