Ukbe b. Âmir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Şu dağ geçitlerinden birinde Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bineğini yederken “Binmez misin, ey Ukbe?” buyurdu. Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem), Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bineğine binmemden yüce tuttum. Sonra (yine) “Binmez misin, ey Ukbe?” buyurdu. Bunun bir isyan olmasından korktum. Bunun üzerine indi; ben biraz bindim, sonra indim ve Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bindi. Sonra şöyle buyurdu: “Sana insanların okuduğu en hayırlı iki sûreden iki sûre öğreteyim mi?” Bana “De ki: Sabahın Rabbine sığınırım” (Felak 113/1) ve “De ki: İnsanların Rabbine sığınırım” (Nâs 114/1) sûrelerini okuttu. Derken namaz için kamet getirildi; öne geçti ve bu ikisini okudu. Sonra yanımdan geçti ve şöyle buyurdu: “Nasıl buldun, ey Ukbe b. Âmir? Her uyuduğunda ve kalktığında bu ikisini oku.”
Sünen-i Nesâî 5437, Kitap 50, Hadis 10