Ukbe b. Âmir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte yürüyordum. “Ey Ukbe, söyle!” buyurdu. “Ne söyleyeyim, ey Allah'ın Resûlü?” dedim. Bana cevap vermeyip sustu. Sonra (yine) “Ey Ukbe, söyle!” buyurdu. “Ne söyleyeyim, ey Allah'ın Resûlü?” dedim. Yine sustu. “Allah'ım, onu bana döndür (cevap verdir)!” dedim. “Ey Ukbe, söyle!” buyurdu. “Ne söyleyeyim, ey Allah'ın Resûlü?” dedim. “‘De ki: Sabahın Rabbine sığınırım’ (Felak 113/1)” buyurdu. Onu sonuna gelinceye kadar okudum. Sonra “Söyle!” buyurdu. “Ne söyleyeyim, ey Allah'ın Resûlü?” dedim. “‘De ki: İnsanların Rabbine sığınırım’ (Nâs 114/1)” buyurdu. Onu da sonuna gelinceye kadar okudum. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Hiçbir isteyen bu ikisinin benzeriyle istememiş, hiçbir sığınan da bu ikisinin benzeriyle sığınmamıştır.”
Sünen-i Nesâî 5438, Kitap 50, Hadis 11