Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) oruç tuttuğu günlerin bazısında oruçlu olduğunu biliyordum. Kabak kabında yaptığım bir nebîzle onun iftar vaktini kolladım. Akşam olunca onu taşıyarak yanına geldim ve şöyle dedim: “Ey Allah'ın Resûlü! Bugün oruçlu olduğunu biliyordum; bu nebîzle iftarını kolladım.” Şöyle buyurdu: “Onu bana yaklaştır ey Ebû Hüreyre!” Onu kendisine kaldırdım; bir de baktım ki kaynayıp köpürüyor. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Bunu al ve duvara çarp! Çünkü bu, Allah'a ve âhiret gününe iman etmeyenin içeceğidir.”
(Sarhoşluk vereni mubah görenlerin) delil getirdikleri şeylerden biri de Ömer b. el-Hattâb'ın (radıyallahu anh) uygulamasıdır.
Sünen-i Nesâî 5704, Kitap 51, Hadis 166
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حِصْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ حُسَيْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ عَلِمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَصُومُ فِي بَعْضِ الأَيَّامِ الَّتِي كَانَ يَصُومُهَا فَتَحَيَّنْتُ فِطْرَهُ بِنَبِيذٍ صَنَعْتُهُ فِي دُبَّاءٍ فَلَمَّا كَانَ الْمَسَاءُ جِئْتُهُ أَحْمِلُهَا إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكَ تَصُومُ فِي هَذَا الْيَوْمِ فَتَحَيَّنْتُ فِطْرَكَ بِهَذَا النَّبِيذِ . فَقَالَ " أَدْنِهِ مِنِّي يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . فَرَفَعْتُهُ إِلَيْهِ فَإِذَا هُوَ يَنِشُّ فَقَالَ " خُذْ هَذِهِ فَاضْرِبْ بِهَا الْحَائِطَ فَإِنَّ هَذَا شَرَابُ مَنْ لاَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الآخِرِ " . وَمِمَّا احْتَجُّوا بِهِ فِعْلُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رضى الله عنه .