Amr b. Abese (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip “Ey Allah'ın Resûlü! Seninle birlikte kimler Müslüman oldu?” dedim. “Bir hür ve bir köle” buyurdu. “Allah'a (azze ve celle) diğerinden daha yakın olunan bir vakit var mıdır?” dedim. Şöyle buyurdu: “Evet, gecenin son kısmının ortası. Sabah namazını kılıncaya kadar dilediğin kadar namaz kıl. Sonra güneş doğuncaya kadar ve (doğuş hâli) sürdükçe namazdan uzak dur.” Eyyûb (rivayetinde) şöyle dedi: “(Güneş) bir kalkan gibi olduğu sürece, (ışığı) yayılıncaya kadar. Sonra direk kendi gölgesinin üzerinde dikilinceye kadar dilediğin kadar namaz kıl. Sonra güneş zevale erinceye kadar namazdan uzak dur; çünkü cehennem gün ortasında kızıştırılır. Sonra ikindiyi kılıncaya kadar dilediğin kadar namaz kıl. Sonra güneş batıncaya kadar namazdan uzak dur; çünkü güneş şeytanın iki boynuzu arasında batar ve şeytanın iki boynuzu arasında doğar.”
Sünen-i Nesâî 584, Kitap 6, Hadis 91