Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) Amr b. Avf oğulları arasında bir anlaşmazlık olduğu haberi ulaştı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındaki bazı kimselerle birlikte aralarını düzeltmek için çıktı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (orada) alıkonuldu ve ilk namazın (öğlenin) vakti girdi. Bilâl, Ebû Bekir'e gelip “Ey Ebû Bekir! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) alıkonuldu, namaz vakti de girdi. İnsanlara imamlık yapar mısın?” dedi. Ebû Bekir, “Evet, istersen” dedi. Bilâl kamet getirdi; Ebû Bekir öne geçip insanlarla birlikte tekbir aldı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) safların arasından yürüyerek geldi ve safta durdu. İnsanlar el çırpmaya başladılar. Ebû Bekir namazında etrafına bakmazdı; insanlar (el çırpmayı) çoğaltınca dönüp baktı, bir de ne görsün: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namaza devam etmesini emrederek ona işaret etti. Ebû Bekir ellerini kaldırıp Allah'a (azze ve celle) hamd etti ve geri geri çekilerek safta durdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) öne geçip insanlara namaz kıldırdı. Bitirince insanlara döndü ve şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Size ne oluyor ki namazda başınıza bir şey geldiğinde el çırpmaya başladınız? El çırpmak ancak kadınlar içindir. Namazında başına bir şey gelen ‘Sübhânallah’ desin; çünkü onun ‘Sübhânallah’ dediğini işiten herkes ona döner. Ey Ebû Bekir! Sana işaret ettiğimde insanlara namaz kıldırmaktan seni ne alıkoydu?” Ebû Bekir şöyle dedi: “Ebû Kuhâfe'nin oğluna Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) önünde namaz kıldırmak yakışmaz.”
Sünen-i Nesâî 784, Kitap 10, Hadis 8