Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dul (seyyib) kadın, (açıkça) emri alınmadıkça nikâhlanmaz; kız (bikr) da izni alınmadıkça nikâhlanmaz. Onun izni susmasıdır.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ömer'den, İbn Abbâs'tan, Âişe'den ve Urs b. Amîre'den de rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Hüreyre hadisi hasen sahihtir. İlim ehline göre amel buna göredir: Dul kadın, emri alınmadıkça evlendirilmez. Eğer babası onun emrini almadan onu evlendirir, o da bundan hoşlanmazsa, ilim ehlinin geneline göre nikâh feshedilir. İlim ehli, babaların kızlarını (bikr) evlendirmesi hususunda ihtilaf etmiştir. Kûfe ehli ve diğerlerinden ilim ehlinin çoğunluğu, baba, ergenlik çağındaki kızını onun emri olmadan evlendirir de kız babasının bu evlendirmesine razı olmazsa nikâhın feshedileceği görüşündedir. Medine ehlinden bazıları ise, kız hoşlanmasa bile babanın onu evlendirmesinin caiz olduğunu söylemiştir. Mâlik b. Enes, Şâfiî, Ahmed ve İshâk'ın görüşü budur.
Câmiu't-Tirmizî 1107, Kitap 11, Hadis 28