Dul kadın, kendisi hakkında velîsinden daha çok hak sahibidir; kızın izni susmasıdır.

İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Dul kadın (eyyim), kendisi hakkında velîsinden daha çok hak sahibidir. Kızdan (bikr) ise kendisi hakkında izin istenir; onun izni susmasıdır.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Şu'be ve Süfyân es-Sevrî bu hadisi Mâlik b. Enes'ten rivayet etmişlerdir. Bazı kimseler bu hadisi velîsiz nikâhın caiz olduğuna delil getirmişlerdir. Hâlbuki bu hadiste onların delil getirdikleri şey yoktur. Çünkü İbn Abbâs'tan, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) birçok yoldan “Velî olmadan nikâh olmaz” sözü rivayet edilmiştir. İbn Abbâs da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) sonra bu şekilde fetva vermiş ve “Velî olmadan nikâh olmaz” demiştir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) “Dul kadın kendisi hakkında velîsinden daha çok hak sahibidir” sözünün anlamı, ilim ehlinin çoğunluğuna göre şudur: Velî onu ancak onun rızası ve emriyle evlendirebilir. Eğer (rızası olmadan) evlendirirse nikâh feshedilir. Bu, Hansâ bint Hızâm hadisine göredir: Babası, o dul iken onu evlendirmiş, o da bundan hoşlanmamış, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de onun nikâhını reddetmişti.