Ebû Seleme ve Muhammed b. Abdurrahmân b. Sevbân şöyle rivayet etti:
Beyâdaoğullarından Selmân b. Sahr el-Ensârî, Ramazan geçinceye kadar karısını kendisine annesinin sırtı gibi (haram) kıldı. Ramazanın yarısı geçince bir gece onunla ilişkiye girdi. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip bunu ona anlattı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Bir köle azat et” buyurdu. “Bulamıyorum” dedi. “O hâlde iki ay peş peşe oruç tut” buyurdu. “Gücüm yetmez” dedi. “Altmış fakiri doyur” buyurdu. “Bulamıyorum” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Ferve b. Amr'a: “Ona şu arakı ver” buyurdu —arak, on beş ya da on altı sâ' alan bir zembildir— ve “Altmış fakiri doyur” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasendir. (Adı) Selmân b. Sahr da denir, Seleme b. Sahr el-Beyâdî de denir. İlim ehli zıhâr keffâreti konusunda bu hadise göre amel eder.
Câmiu't-Tirmizî 1200, Kitap 13, Hadis 27