Ebû Saîd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bizim yanımızda bir yetime ait şarap vardı. Mâide (sûresi) inince onu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) sordum ve “O bir yetime aittir” dedim. “Onu dökün” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Enes b. Mâlik'ten de rivayet vardır. Ebû Saîd'in hadisi hasendir. Bunun benzeri Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) birçok yoldan rivayet edilmiştir. Bazı ilim ehli buna göre görüş bildirmiş ve şarabın sirke yapılmasını mekruh görmüştür. Bunda mekruh görülen şey —Allah en iyisini bilir— Müslümanın evinde sirkeye dönüşünceye kadar şarap bulunmasıdır. Bazıları ise, sirkeye dönüşmüş olarak bulunduğu takdirde şarap sirkesine ruhsat vermiştir. Ebü'l-Veddâk'ın adı Cebr b. Nevf'tir.
Câmiu't-Tirmizî 1263, Kitap 14, Hadis 65
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ كَانَ عِنْدَنَا خَمْرٌ لِيَتِيمٍ فَلَمَّا نَزَلَتِ الْمَائِدَةُ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْهُ وَقُلْتُ إِنَّهُ لِيَتِيمٍ . فَقَالَ " أَهْرِيقُوهُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوُ هَذَا . وَقَالَ بِهَذَا بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَكَرِهُوا أَنْ تُتَّخَذَ الْخَمْرُ خَلاًّ وَإِنَّمَا كُرِهَ مِنْ ذَلِكَ وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَنْ يَكُونَ الْمُسْلِمُ فِي بَيْتِهِ خَمْرٌ حَتَّى يَصِيرَ خَلاًّ . وَرَخَّصَ بَعْضُهُمْ فِي خَلِّ الْخَمْرِ إِذَا وُجِدَ قَدْ صَارَ خَلاًّ . أَبُو الْوَدَّاكِ اسْمُهُ جَبْرُ بْنُ نَوْفٍ .