Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Hayızlı kadın da cünüp de Kur'ân'dan hiçbir şey okumasın.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ali'den de rivayet vardır. İbn Ömer hadisini yalnızca İsmâil b. Ayyâş'ın Mûsâ b. Ukbe'den, Nâfi'den, İbn Ömer'den, Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) “Cünüp de hayızlı da okumasın” diye rivayet ettiği yoldan biliyoruz. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbından, tâbiînden ve onlardan sonrakilerden Süfyân es-Sevrî, İbnü'l-Mübârek, Şâfiî, Ahmed ve İshâk gibi ilim ehlinin çoğunluğunun görüşü budur. Şöyle demişlerdir: Hayızlı kadın da cünüp de, âyetin bir kısmı, bir harf ve benzeri dışında Kur'ân'dan bir şey okumaz. Cünübe ve hayızlı kadına tesbih ve tehlîl (getirme) konusunda ruhsat vermişlerdir. Muhammed b. İsmâil'i (Buhârî) şöyle derken işittim: İsmâil b. Ayyâş, Hicaz ve Irak ehlinden münker hadisler rivayet eder. Sanki onun, tek başına kaldığı rivayetlerde bunlardan naklini zayıf saymıştı. (Buhârî) şöyle dedi: İsmâil b. Ayyâş'ın (makbul) hadisi ancak Şam ehlinden olanlardır. Ahmed b. Hanbel de şöyle dedi: İsmâil b. Ayyâş, Bakıyye'den daha iyidir; Bakıyye'nin güvenilir ravilerden münker hadisleri vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Bunu bana Ahmed b. el-Hasan anlattı; Ahmed b. Hanbel'i bunu söylerken işittiğini söyledi.
Câmiu't-Tirmizî 131, Kitap 1, Hadis 131