Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim bir köledeki payını -ya da ”hissesini“ dedi- azat ederse kölenin kurtuluşu, malı varsa onun malındandır. Eğer malı yoksa köleye adil bir değer biçilir, sonra azat edilmeyen pay için kendisine ağır gelmeyecek şekilde çalıştırılır.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Abdullah b. Amr'dan da rivayet vardır. (Başka bir senetle) Saîd b. Ebû Arûbe'den de benzeri rivayet edildi; bu rivayette “şakîs (hisse)” dedi. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Ebân b. Yezîd de Katâde'den, Saîd b. Ebû Arûbe'nin rivayeti gibi rivayet etmiştir. Şu'be ise bu hadisi Katâde'den rivayet etmiş, ancak içinde köleyi çalıştırma (si'âye) meselesini zikretmemiştir. İlim ehli si'âye konusunda ihtilaf etmiştir. Bazı ilim ehli bu durumda si'âyeyi uygun görmüştür; Süfyân es-Sevrî'nin ve Kûfe ehlinin görüşü budur, İshâk da bunu söyler. Bazı ilim ehli de şöyle demiştir: Köle iki adam arasında ortak olur da bunlardan biri kendi payını azat ederse, malı varsa ortağının payını öder ve köle onun malından azat olur. Malı yoksa köleden azat olan kısım azat olur ve köle çalıştırılmaz. Bunlar, İbn Ömer'in Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet ettiği hadisle amel etmişlerdir. Medine ehlinin görüşü budur; Mâlik b. Enes, Şâfiî ve Ahmed de bunu söyler.
Câmiu't-Tirmizî 1348, Kitap 15, Hadis 28