Abdullah b. Zübeyr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Ensâr'dan bir adam, Harre'de hurmalıkları suladıkları su arkları hakkında Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) huzurunda Zübeyr ile davalaştı. Ensârî, “Suyu salıver, aksın” dedi. Zübeyr buna razı olmadı. Bunun üzerine Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında davalaştılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Zübeyr'e, “Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu komşuna salıver” buyurdu. Ensârî öfkelendi ve “Ey Allah'ın Resûlü! Halanın oğlu olduğu için mi?” dedi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yüzünün rengi değişti. Sonra, “Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu duvar diplerine ulaşıncaya kadar tut” buyurdu. Zübeyr dedi ki: “Allah'a yemin ederim ki, şu âyetin bu konuda indiğini sanıyorum: ‘Hayır! Rabbine andolsun ki, aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem kılmadıkça iman etmiş olmazlar.’ (Nisâ 4/65)”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Şuayb b. Ebû Hamza bunu Zührî'den, o Urve b. Zübeyr'den, o da Zübeyr'den rivayet etmiş, içinde Abdullah b. Zübeyr'i zikretmemiştir. Abdullah b. Vehb ise bunu Leys'ten ve Yûnus'tan, onlar Zührî'den, o Urve'den, o da Abdullah b. Zübeyr'den ilk hadisin benzeri olarak rivayet etmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 1363, Kitap 15, Hadis 43