Ortak şüf'a sahibidir; şüf'a her şeydedir.

İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ortak şüf'a sahibidir; şüf'a her şeydedir.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadisi bu şekilde yalnızca Ebû Hamza es-Sükkerî'nin rivayetinden biliyoruz. Birçok kişi bu hadisi Abdülazîz b. Rufey'den, o İbn Ebû Müleyke'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) mürsel olarak rivayet etmiştir; bu daha sahihtir. Bize Hennâd, ona Ebû Bekr b. Ayyâş, ona Abdülazîz b. Rufey', ona da İbn Ebû Müleyke, Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzerini aynı anlamda rivayet etti; bunda “İbn Abbâs'tan” yoktur. Birçok kişi de Abdülazîz b. Rufey'den bunun gibi rivayet etmiştir; bunda “İbn Abbâs'tan” yoktur. Bu, Ebû Hamza'nın rivayetinden daha sahihtir. Ebû Hamza güvenilirdir (sika); hatanın Ebû Hamza'dan başkasından kaynaklanmış olması mümkündür. Bize Hennâd, ona Ebü'l-Ahvas, ona Abdülazîz b. Rufey', ona da İbn Ebû Müleyke, Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) Ebû Bekr b. Ayyâş'ın hadisinin benzerini rivayet etti. İlim ehlinin çoğunluğu “Şüf'a ancak evlerde ve arazilerde olur” demiş, şüf'ayı her şeyde görmemişlerdir. Bazı ilim ehli ise “Şüf'a her şeydedir” demiştir. Birinci görüş daha sahihtir.