Ömer b. el-Hattâb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Müslümanların işlerinden bir iş hakkında Ebû Bekir ile gece sohbet ederdi; ben de onlarla birlikte olurdum.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Abdullah b. Amr'dan, Evs b. Huzeyfe'den ve İmrân b. Husayn'dan da rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Ömer'in hadisi hasendir. Bu hadisi Hasan b. Ubeydullah, İbrâhîm'den, o Alkame'den, o Cu'fî kabilesinden Kays ya da İbn Kays denilen bir adamdan, o Ömer'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) uzun bir kıssa içinde rivayet etmiştir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından, tâbiîlerden ve onlardan sonra gelen ilim ehli, son yatsı namazından sonra sohbet etme konusunda ihtilaf etmişlerdir: Bir kısmı yatsı namazından sonra sohbeti mekruh görmüş, bazıları ise ilimle ilgili olması ve zorunlu ihtiyaçlar hâlinde ruhsat vermiştir. Hadislerin çoğu ruhsat yönündedir. Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğu da rivayet edilmiştir: “Namaz kılan ya da yolcu olan kimse dışında (yatsıdan sonra) sohbet yoktur.”
Câmiu't-Tirmizî 169, Kitap 2, Hadis 21