Ey İkrâş! Bir yerden ye; çünkü bu tek bir yemektir

İkrâş b. Züeyb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Mürre b. Ubeyd oğulları beni mallarının sadakalarıyla Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gönderdiler. Medine'de yanına vardım; onu muhâcirlerle ensâr arasında oturur buldum. Sonra elimden tuttu ve beni Ümmü Seleme'nin evine götürdü. “Yiyecek bir şey var mı?” dedi. Bize bol tiritli ve et parçalı büyük bir kap getirildi. Ondan yemeye koyulduk. Ben elimi kabın her yanında dolaştırıyordum; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ise önünden yiyordu. Sol eliyle sağ elimi tuttu, sonra “Ey İkrâş! Bir yerden ye; çünkü bu tek bir yemektir” buyurdu. Sonra bize içinde çeşit çeşit taze hurma -ya da kuru hurma; Ubeydullah şüphe etti- bulunan bir tabak getirildi. Ben önümden yemeye başladım; Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) eli ise tabakta dolaştı ve “Ey İkrâş! İstediğin yerden ye; çünkü bu tek çeşit değildir” buyurdu. Sonra bize su getirildi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ellerini yıkadı; avuçlarının ıslaklığıyla yüzünü, kollarını ve başını mesh etti ve “Ey İkrâş! Bu, ateşin değiştirdiği şeyden (sonra alınan) abdesttir” buyurdu. Hadiste bir kıssa da vardır.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis garîbdir; onu yalnızca Alâ b. el-Fazl'ın rivayetinden biliyoruz. Bu hadisi yalnız Alâ rivayet etmiştir. İkrâş'ın Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bu hadisten başka bir rivayetini bilmiyoruz.