Ebû Cuhayfe (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bilâl'i ezan okurken gördüm; dönüyor, ağzını şu tarafa ve bu tarafa çeviriyordu; iki parmağı da kulaklarındaydı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ise kendisine ait kırmızı bir çadırdaydı —sanırım (râvi) “deriden” dedi—. Bilâl, elinde aneze (kısa mızrak) ile onun önünden çıktı ve onu Bathâ'ya dikti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona doğru namaz kıldı; önünden köpek ve eşek geçiyordu. Üzerinde kırmızı bir hulle vardı. Sanki şu an baldırlarının parıltısına bakıyorum. Süfyân dedi ki: Onun hibere olduğunu sanıyoruz.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Ebû Cuhayfe'nin hadisi hasen sahihtir. İlim ehline göre amel buna göredir: Müezzinin ezanda iki parmağını kulaklarına sokmasını müstehap görürler. Bazı ilim ehli, kamette de iki parmağını kulaklarına sokar, demiştir; bu, Evzâî'nin görüşüdür. Ebû Cuhayfe'nin adı Vehb b. Abdullah es-Süvâî'dir.
Câmiu't-Tirmizî 197, Kitap 2, Hadis 49