Kim Müslüman kardeşinin ayıbının peşine düşerse, Allah da onun ayıbının peşine düşer.

İbn Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) minbere çıktı ve yüksek sesle seslenerek şöyle buyurdu: “Ey diliyle Müslüman olup da iman kalbine ulaşmamış olanlar topluluğu! Müslümanlara eziyet etmeyin, onları ayıplamayın, ayıplarının peşine düşmeyin. Çünkü kim Müslüman kardeşinin ayıbının peşine düşerse, Allah da onun ayıbının peşine düşer. Allah kimin ayıbının peşine düşerse, evinin içinde bile olsa onu rezil eder.” (Nâfi') dedi ki: İbn Ömer bir gün Beytullah'a –ya da Kâbe'ye– baktı ve şöyle dedi: “Sen ne büyüksün, hürmetin ne büyük! Ama müminin Allah katındaki hürmeti senden daha büyüktür.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbtir; onu yalnızca Hüseyn b. Vâkıd'ın rivayetinden biliyoruz. İshâk b. İbrâhîm es-Semerkandî de Hüseyn b. Vâkıd'dan bunun benzerini rivayet etmiştir. Ebû Berze el-Eslemî'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzeri rivayet edilmiştir.