Yezîd b. el-Esved (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte onun haccında bulundum ve onunla birlikte Hayf Mescidi'nde sabah namazını kıldım. Namazını bitirip (cemaate) döndüğünde, cemaatin en arkasında onunla birlikte namaz kılmamış iki adam gördü. “Onları bana getirin” buyurdu. Korkudan omuz etleri titreyerek getirildiler. “Bizimle birlikte namaz kılmaktan sizi ne alıkoydu?” diye sordu. “Ey Allah'ın Resûlü! Biz konaklarımızda namaz kılmıştık” dediler. Buyurdu ki: “Böyle yapmayın. Konaklarınızda namaz kılar, sonra cemaatin bulunduğu bir mescide gelirseniz onlarla birlikte kılın; çünkü bu, sizin için nafile olur.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Mihcen ed-Dîlî'den ve Yezîd b. Âmir'den de rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Yezîd b. el-Esved'in hadisi hasen sahihtir. Birçok ilim ehlinin görüşü budur; Süfyân es-Sevrî, Şâfiî, Ahmed ve İshâk da bu görüştedir. Şöyle dediler: Kişi tek başına namaz kılar, sonra cemaate yetişirse bütün namazları cemaatle yeniden kılar. Kişi akşam namazını tek başına kılar, sonra cemaate yetişirse onu onlarla birlikte kılar ve bir rekât ekleyerek çift yapar. Onlara göre tek başına kıldığı namaz farz olanıdır.
Câmiu't-Tirmizî 219, Kitap 2, Hadis 71