Deccâl'in anne babası otuz yıl çocuksuz kalır; sonra onlara gözleri uyuyup kalbi uyumayan tek gözlü bir oğlan doğar.

Ebû Bekre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Deccâl'in babası ile annesi otuz yıl kendilerine çocuk doğmadan kalırlar. Sonra onlara tek gözlü bir oğlan doğar; o, en zararlı ve en az faydalı bir şeydir. Gözleri uyur, kalbi uyumaz.” Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize onun anne babasını tarif etti ve şöyle buyurdu: “Babası uzun boylu, ince etlidir; burnu sanki bir gagadır. Annesi ise iri yapılı, uzun kollu bir kadındır.” Ebû Bekre dedi ki: Medine'de Yahudiler arasında doğmuş bir çocuk olduğunu işittik. Ben ve Zübeyr b. Avvâm gittik ve onun anne babasının yanına girdik. Bir de baktık ki Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) tarifi onlarda (aynen) var. “Çocuğunuz var mı?” dedik. Dediler ki: “Otuz yıl bize çocuk doğmadan kaldık. Sonra tek gözlü bir oğlan doğdu; en zararlı ve en az faydalı bir şey. Gözleri uyur, kalbi uyumaz.” (Ebû Bekre) dedi ki: Yanlarından çıktık; bir de baktık ki o, kadifeden örtüsünün içinde güneşte yere uzanmış yatıyor ve mırıldanıyor. Başını açtı ve: “Ne dediniz?” dedi. “Söylediğimizi duydun mu?” dedik. “Evet; gözlerim uyur, kalbim uyumaz” dedi.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbdir; onu ancak Hammâd b. Seleme'nin rivayetinden biliyoruz.