Yedi kişiyi Allah, kendi gölgesinden başka gölgenin bulunmadığı günde gölgesinde gölgelendirir.

Ebû Hüreyre ya da Ebû Saîd (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Yedi kişi vardır ki Allah onları, kendi gölgesinden başka hiçbir gölgenin bulunmadığı günde kendi gölgesinde gölgelendirir: Âdil imam; Allah'a ibadet içinde yetişen genç; mescitten çıktığında oraya dönünceye kadar kalbi mescide bağlı olan adam; Allah için birbirini seven, bunun üzerine bir araya gelip bunun üzerine ayrılan iki adam; tenhada Allah'ı anıp gözleri yaşla dolup taşan adam; soylu ve güzel bir kadının kendisini çağırdığı, onun da ‘Ben Allah'tan korkarım’ dediği adam; bir sadaka verip onu, sol eli sağ elinin ne harcadığını bilmeyecek kadar gizleyen adam.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Bu hadis Mâlik b. Enes'ten birçok yoldan bu şekilde rivayet edilmiştir; (Mâlik) bunda şüphe etmiş ve “Ebû Hüreyre'den ya da Ebû Saîd'den” demiştir. Ubeydullah b. Ömer ise bunu Hubeyb b. Abdurrahmân'dan rivayet etmiş, şüphe etmeyip “Ebû Hüreyre'den” demiştir.

(Başka bir senetle) Ubeydullah b. Ömer, Hubeyb'den, o Hafs b. Âsım'dan, o Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) Mâlik b. Enes'in hadisi gibi aynı anlamda rivayet etti; ancak o, “kalbi mescitlere bağlı olan” ve “mevki sahibi ve güzel (bir kadın)” dedi.

Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.